روان طب
مطالب روانشناسي

چرا دروغ مي‌گوييم؟

بايد براي يك لحظه هم كه شده با خودمان صداقت داشته باشيم و بپذيريم كه همه ما دروغ مي‌گوييم. فريبكاري و گاهي اوقات محافظت كردن در طبيعت ماست. بله، ما گاهي براي پوشاندن رفتار‌هاي بد، بازي دادن ديگران يا بالا بردن قدرت خود و رسيدن به چيز‌هايي كه مي‌خواهيم به دروغگويي روي مي‌آوريم.

اما همين طور براي صدمه نزدن به احساسات ديگران، دوري از مشاجره‌هاي غير ضروري يا به سادگي تنها براي روحيه مثبت دادن به ديگران دروغ مي‌گوييم.

گاهي اوقات صداقت بهترين سياست نيست!

عدم صداقت در طبيعت ماست

محققان معتقدند كه دروغ گفتن بعد از پيشرفت مهارت‌هاي زباني به وجود آمده است. دروغ گفتن به گونه‌اي نوع پيشرفته استراتژي فريبكاري است كه حيوانات براي مخفي كردن خود يا فريب دادن شكارچي‌ها يا طعمه‌هاي خود استفاده مي‌كنند.

دروغ گفتن سريع‌ترين و كارآمدترين روش براي افزايش قدرت و به دست آوردن منابع است. اگر دشمن تان از شما بزرگ‌تر و قوي‌تر است، استفاده از نيروي فيزيكي به نفع تان نخواهد بود. اما اگر مي‌توانيد دشمن را فريب دهيد و او را بازي دهيد، نه تنها مي‌توانيد منابع او را به دست بياوريد، بلكه حتي قادر خواهيد بود كه به آن‌ها بقبولانيد كه اين فكر خودشان بوده است.

هر چند وقت يك بار دروغ مي‌گوييم؟

اين مورد به هر شخص بستگي دارد. فراواني دروغ گويي براي اولين بار توسط روانشناس اجتماعي بلا دپائولو اندازه گيري شد. او از ۱۴۷ نفر خواست تا در طول روز هر گاه دروغي گفتند، آن را يادداشت كنند. به طور ميانگين، افراد مورد آزمايش او دو بار در روز دروغ مي‌گفتند. دروغ‌ها طبيعت بي ضرري داشتند و بهانه تراشي‌هاي بي گزندي مانند دليل دير رسيدن شان بودند؛ يا دروغ‌هايي جزئي كه تصوري اشتباه ايجاد مي‌كردند. به عنوان مثال به جاي گفتن عدد حقيقي ۲ كيلومتر گفته بودند كه ۵ كيلومتر دويده اند.

ما از زماني كه صحبت كردن را آموخته ايم در حال گفتن دروغ‌هاي جزئي هستيم

ما در سنين كم شروع به دروغ گفتن مي‌كنيم. آيا والدين تان به شما نگفته اند كه در مهماني از ميزبان تان به خاطر غذاي خوشمزه‌اي كه انگشتان تان را نيز با آن خورده ايد تشكر كنيد؟ اگر تعارف‌هاي اجتماعي را كنار بگذاريم، اين حرف دقيقا عين عدم صداقت است.

كودكان در سنين ۲ تا ۵ سالگي دروغ گفتن را مي‌آموزند. كانگ لي، يك روانشناس از دانشگاه تورنتو كودكاني كه در سن ۲ تا ۸ سال بودند را مورد مطالعه قرار داد، تا نوع دروغ‌هايي كه مي‌گويند را شناسايي كند.

زماني كه كودكان در ۲ سالگي شروع به دروغ گفتن مي‌كردند، نشان دهنده‌ي اين بود كه در حال آزمايش كردن ميزان استقلال شان هستند. آن‌ها دروغ مي‌گفتند تا ببينند چه نتيجه‌اي از آن به دست مي‌آورند. در سن ۸ سالگي، كودكان توانايي دروغ گفتن براي صدمه نزدن به احساسات ديگران را به دست مي‌آورند. نتيجه اين تحقيق مشخص كرد كه اين دروغ‌ها به جاي فريب و بازي دادن ديگران، زمينه‌ي همدردي و ترحم دارند.

گاهي اوقات صداقت بهترين سياست نيست!

عدم صداقت بازتاب اهداف ما است

گاهي حتي براي دروغ گفتن نيازي نيست كه دهان تان را باز كنيد. حالت صورت تان مي‌تواند به سادگي به جاي شما دروغ بگويد. آرايش كردن و اغراق كردن نزديك‌ترين كار‌ها به دروغگويي هستند. اما در اين صورت، اين دروغ‌ها هيچ گاه از روي بد ذاتي نيستند؛ بلكه نشان دهنده‌ي آرزو‌هاي شخص است.

در آزمايشي كه توسط رابرت فلدمن انجام شد، او از تعدادي از دانش آموزان سوال‌هايي درمورد نمره‌ها و ميزان تلاش شان در مدرسه پرسيد. اكثر آن‌ها در مورد نمره‌هاي واقعي شان دروغ گفتند. اما به جاي اين كه مانند اكثر مردم در هنگام دروغگويي مضطرب شوند، بسيار هيجان زده و با ذوق در مورد موفقيت‌هاي شان فخر فروشي مي‌كردند.

«ما دروغ مي‌گوييم اگر صداقت كارساز نباشد» – تيم لوين

آيا تفاوتي ميان دروغ اخلاقي و دروغ غير اخلاقي وجود دارد؟ اگر با خودمان صداقت داشته باشيم پاسخ، يك بله‌ي قاطعانه است. بعضي دروغ‌ها با نيت محافظت از كساني كه به آن‌ها دروغ مي‌گوييم گفته مي‌شوند.

حتي مشخص شده است كه دروغ گويي از لحاظ روانشناختي براي دروغگو مفيد است. كساني كه به شدت با خودشان صادق هستند، به احتمال بالاتري به افسرگي مبتلا مي‌شوند. كساني كه بسيار صادق هستند، معمولا با صفاتي مانند رك، يا گاهي حتي دروغگوي بيمار شناخته مي‌شوند.

اگر بدانيد چه زمان و چگونه بايد صداقت خود را كنار بگذاريد، حتي مي‌توانيد روابط ميان خودتان و ديگر افراد را نيز بهبود ببخشيد. در حقيقت، اگر كسي متوجه شود كه به او دروغ گفته ايد تا از او محافظت كنيد، ممكن است بيش از پيش به شما اعتماد كند. دروغ‌هاي با نيت خوب به عنوان دروغ‌هاي حرفه‌اي اجتماعي شناخته مي‌شوند.

دروغ گفتن براي به دست آوردن بهترين‌ها

دروغ گويي حرفه‌اي اجتماعي از چهار بخش ظرفيت انسان‌ها استفاده مي‌كند: تئوري ذهن، همدردي، حافظه و تخيل.

در اين صورت، دروغي كه تصميم به گفتن آن مي‌گيريم از نتيجه گيري اخلاقي و احساسي ما سرچشمه مي‌گيرد. ما اولويت بيشتري براي مهرباني نسبت به حقيقت قائل مي‌شويم تا به كسي كه در اين ماجرا درگير است، صدمه‌اي نرسانيم. هر چه مغز ما پيشرفته‌تر مي‌شود، توانايي تفكر منطقي اخلاقي با سرعتي مشابه با كنترل شخصي و توانايي تفكر، رشد مي‌كند.

بي غرض‌ترين دروغ‌ها به عنوان دروغ‌هاي مصلحتي شناخته مي‌شوند. اين دروغ‌ها وسيله‌هاي تغيير دهنده‌ي حقيقتي هستند كه گوينده براي محافظت از شخصي ديگر از آن‌ها استفاده مي‌كند. با اين كار ما خودمان را در خطر تنبيه شدن به خاطر كار اشتباه ديگران قرار مي‌دهيم.

گاهي اوقات صداقت بهترين سياست نيست!

صادقانه بگويم، دروغ گويي چندان هم بد نيست

چيزي كه دروغ‌ها را مي‌سنجد نيت پشت آن‌ها است. دروغ‌هايي كه براي محافظت از ديگران گفته مي‌شوند در واقع مي‌توانند روابط را مستحكم‌تر كنند. ديگر دروغ‌هايي كه براي آراستن ظاهر گفته مي‌شوند، به ميزان قابل بحثي بي ضرر هستند.

همه چيز به اين حقيقت بر مي‌گردد كه همه ما دليل‌هاي خود براي دروغ گويي و بيان نكردن بعضي حقايق را داريم. در پايان روز، چيزي كه نمي‌دانيم ضرري به ما نمي‌رساند. گاهي عدم صداقت براي اطمينان از اين كه همه چيز به خوبي پيش مي‌رود لازم است.

 

منبع

امتیاز:
بازدید:
برچسب: ،
موضوع:
[ ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۸ ] [ ۰۱:۱۸:۴۸ ] [ طب روان ] [ نظرات (0) ]
[ ]
.: Weblog Themes By tibablog :.

درباره وبلاگ

نويسندگان
لینک دوستان
لينكي ثبت نشده است
نظرسنجی
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت لغو عضویت
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 0
دیروز : 0
افراد آنلاین : 1
همه : 0
موضوعات وب
موضوعي ثبت نشده است
امکانات وب